به گفتهء طبرى وقتى كه پس از نقض صلح حديبيه از سوى قريش كه در پى شكست مسلمانان در موته صورت پذيرفت ، رسول خدا ( ص ) تصميم گرفت تا شهر مكه را بگشايد . و در هنگام ورود تاريخى خود به مركز بت‌پرستى ، على ( ع ) در كنارش بود . و پس از آنكه بيرق از دستان سعد بن عبادهء خزرجى گرفته شد ، در دستان او قرار گرفت « 1 » . همچنين مسئوليت حل و فصل مسائل با بنى جذيمة بن عامر ، پس از آنكه خالد بن وليد رفتار بدى با آنان داشت ، به على ( ع ) واگذار شد . خالد به رغم اينكه آنها اعلام كرده بودند مسلمان هستند ، جوانانشان را كشته و خانواده‌هايشان را به اسارت گرفته بود « 2 » . على ( ع ) هر چه را از آنان گرفته شده بود به ايشان بازپس داد و بخشى از اموالى را كه از يمن رسيده بود نيز براى آنها فرستاد « 3 » . على همچنين در هنگامهء جنگ حنين ثابت قدم بود ، زيرا به گفتهء يعقوبى : « آن روز ، هنگامه‌اى پرمصيبت بود » « 4 » . مسلمانان در آنجا از پيش « بنى هوازن » كه در « وادى أوطاس » در كمين نشسته بودند ، گريختند ، و در كنار رسول خدا ( ص ) جز تنى چند باقى نماندند كه از او دفاع مىكردند و جلودار آنان على ابن ابى طالب ( ع ) بود كه بيرق مهاجران را در دست داشت « 5 » . رسول خدا آنان را برانگيخت تا بر مشركان هجوم برند ، كه چنين كردند و بازهم على ( ع ) پيشاپيش آنان بود . آنگاه صفوف لشكريان هوازن در هم ريخت و او توانست بيرق‌دار آنان را به قتل برساند ، كه اين موجب آشفتگى در جبههء هوازن گرديد و شكست را برايشان رقم زد « 6 » . غزوه « حنين » آخرين جنگ با بت‌پرستى در منطقهء حجاز بود . و جز منطقهء طىء كه در فلس قرار داشت آثارى از بت‌پرستى بر جاى نمانده بود كه رسول خدا ( ص ) از بين بردن آن را به على ( ع ) واگذاشت . سال نهم هجرى بود كه على ( ع ) در رأس يكصد و پنجاه نفر از انصار عازم آن ديار شد . . . مسلمانان با طلوع فجر ، بر محلهء

--> ( 1 ) طبرى ، تاريخ ، ج 3 ، ص 118 . ( 2 ) يعقوبى ، همان ، ص 61 . ( 3 ) همان ، ص 61 . ( 4 ) همان ، ص 62 . ( 5 ) ابن سعد ، همان ، ص 150 ؛ يعقوبى ، همان ، ص 62 . ( 6 ) همان ، ص 63 .